• 0622049540
  • margohuggers@gmail.com

Author Archive

Elfenpaleis bij die Externsteine

Deze zomer heb ik tot het laatste moment gewacht om een ezeltrektocht in mijn eentje met mijn ezel Ravel te plannen. Ik ontdekte de Hermannsweg door het Teutoburgerwald en toen ik ontdekte dat die langs een krachtplaats met de naam Die Externsteine ging, MOEST ik daarheen. (http://krachtplaatsen.nl/wereld-krachtplaatsen/extersteine-duitsland/) Nog geen idee waarom, maar ik gaf gehoor aan deze roep en liet me met de ezel in de paardentrailer naar Duitsland brengen, zo’n 350 km weg en we liepen helemaal terug naar huis in Zwolle. Op de vierde wandeldag passeerden we die Externsteine. Ik had er van te voren nauwelijks iets over gelezen, want ik wil graag zelf waarnemen en het niet laten beinvloeden door wat anderen er gezien, gehoord, gevoeld en over geschreven hebben. De weg er naar toe was door bos, het Teutoburgerwald is een maanvormige kam met bos erop, zo;n kleine 200 km lang en vanaf het zuiden gezien kom je dan, als je die kam volgt, na zo’n 80 km bij die Externsteine.

Vlak voor Die Externsteine ging het pad langs een klif met de naam: Duivelskuche. Het pad was te smal, en het was afgezet met prikkeldraad langs het ravijn, dus Ravel paste er niet door, we liepen dus een stukje om. Een koekje van de duivel heb ik ook niet nodig, die heb ik genoeg gehad. We kwamen soms wel oude koekjes van hem tegen in de vorm van boze mensen. Zo ging ik lunchen bij een berghut en werden we daar weggestuurd door een boze man, die zei dat we daar niet mochten lunchen. Die berghut en de tuin eromheen waren ook zo netjes en ”alles onder controle”, die sfeer paste eigenlijk ook helemaal niet. Wij ”verstoorden” daar de orde. 5 minuten verderop vond ik gelukkig een bankje om te zitten voor de lunch op een wijds grasveld en veel sfeervoller. Oefening voor mij om niet te reageren op dit soort energieen.

Bij het Zwarte Kruis

Duivelskoek

 

 

 

 

 

 

 

Ook kwamen we langs een heel sfeervol plekje met de naam: Zwarte kruis. Volgens een infobord hadden hier allemaal nare gebeurtenissen plaatsgevonden, maar ik voelde alleen maar hele zachte vergevingsgezindte energie. En ik voelde al begeleiders om me heen die ons vergezelden naar die 13 rotsen van die Externsteine. Later begreep ik dat mijn begeleiders me bewust overgoten hebben met deze energie, want die had ik nodig om het Elfenpaleis te kunnen betreden.

Silferbachtal

En ineens waren we er: vanaf de achterkant kwamen we aanlopen. Het Silverbachtal ervoor was heel schitterend, vol met kleine feeën, elfen, kabouters.   Het was wel bizar daar te zijn met die enorme hitte en droogte. Alle wezens waren in rust en de waternimfen waren echt uitgeput. Behalve bidden om regen en met hen meeleven kon ik niks voor hen doen. Soms moeten we iets aan het grote geheel overlaten.

 

 

Bij die Externsteine zelf moest ik heel goed door alles heen voelen. Er liepen veel toeristen rond, je kunt er ook een ticket kopen en dan via de trappen bovenop de stenen komen. Dat heb ik ook even gedaan natuurlijk. Ook hingen er veel hippies rond, met blow-energie en rare sferen om hen heen. Omdat ik Ravel bij me had moest ik moeite doen om die mensen te omzeilen, ze kwamen om me heen hangen, waar ik op dat moment helemaal geen behoefte aan had. Bij deze 13 enorme rotsblokken hebben van allerlei gebeurtenissen en handelingen plaatsgevonden in het verleden, waardoor je om precies te voelen wat er gaande is, eerst door een hele laag verwarring heen moet, zo ervaarde ik dat.

Ik voelde de energie van een hele grote natuur-kathedraal van die 13 stenen. Dit is echt een natuurlijke heilige Vrouwelijke plek. Onder die Externsteine is een enorm elfenpaleis, zo’n grote heb ik niet eerder waargenomen, echt ontzagwekkend groot, met grote zalen met enorme rijkdom onder de grond. De elfen die daar leven houden zich nog heel veel verborgen omdat de energie nu nog niet hoog genoeg, niet ijl en niet zuiver genoeg is voor hen is om zichzelf te laten zien. Het belangrijkste van die Extern-steine zijn dus de Intern-steine onder de grond.

Ongeveer een jaar geleden heb ik bij Haarlem meer dan 10.000 in coconnetjes vastzittende elfen waargenomen. Met een groep mensen hebben we toen ook energie-en lichtwerk voor hen gedaan. Bij die Externsteine is hele grote poort, een verbinding tussen de onderaardse en bovenaardse wereld en via allemaal ondergrondse gangen kunnen die vastzitende elfen hier boven de grond komen om zichzelf te bevrijden en dat is ook één van de redenen dat ik hierheen moest, namelijk de verbinding maken.

Bij die Externsteine: Ik krijg te horen dat onder de vierde steen vanaf links iets voor mij ligt en dat ik hier ben om iets te brengen én om iets op te halen. Ik stem me erop af en daal af onder de hele grote steen. Er staat een wachteres en ze weet al dat ik kom. Ze besprenkelt me met water om me schoon te spoelen, dan mag ik dieper zakken en ik kom in één van de zalen: indrukwekkend mooi, niet te beschrijven. Midden in de zaal zit een soort van gat in de grond, vanuit dat middelpunt steekt een enorm lange kristallen naald met de punt naar beneden de grond in. Dit is een Bron van elfenenergie. Ik mag er wat energie uithalen en meenemen. De wachteres raakt ook met haar hand mijn voorhoofd aan en ik hoor dat ik elfenzicht en elfenlicht mag meenemen. De hele verdere reis voel ik enorme zachte energie bij me en het is de bedoeling dat ik die lopend mee naar huis neem.

Ik mag in de elfentempels ook wat afgeven en dat blijken mijn zorgen te zijn dat het niet goed komt met de elfen, de pijn van niet gezien zijn, de elfen moeten zich zo verstoppen, hun taak is zo niet-begrepen. En ik deel ook mijn deel wat al wel gezien is. Wat een heimwee heb ik!

Een paar dagen later kwam ik langs het Hermannsdenkmal.  https://historiek.net/hermannsdenkmal-detmold-arminius/67461/. Voor de Duitse mensen een belangrijke plek. Ik vind er niks aan. Gelukkig was ik er al sochtends om 7 uur en was het er heel stil. En ik besefte dat dit een tegenhanger is van de energie van die Externsteine: mannelijk, protserig, boven de grond, door de mensen gemaakt. Door dit te beseffen mag dit er ook zijn.

Misschien een leuk idee om nog eens met een groepje mensen terug te gaan naar dat Elfenpaleis om waar te nemen en te voelen, het is niet zo heel ver rijden en bijzonder indrukwekkend.

boshyacint

Hele hoge Elfen en nare trolletjes

Dat ik meedoe aan een serieus groeiproces is me al wel een tijdje duidelijk. En in dat proces ontdek ik ook een patroon: eerst ontstaat er schijnbaar ineens contact met een nieuw wezen dat meestal grootser, lichter en ijler is dan ik kende. Dat voelt dan heel dankbaar, mooi en fijn, daar kan ik dan een tijdje op teren. Velen kennen de Opgestegen Meesters wel en hebben er zelf contact mee. Dat er ook Opgestegen Elven zijn heeft nog nooit iemand me verteld en ik heb er ook nog nooit over gelezen, maar het klopt wel. Opgestegen Elven hebben heel veel licht bij zich, leven volkomen zichzelf, ze zijn klaar met hun eigen groeiproces en helpen anderen door hen te steunen en de weg te wijzen.

En dan na een tijdje toeven in de energie van het nieuwe, duikel ik naar beneden, ik voel me niet zo lekker, ben geirriteerd, verdrietig of mensen om me heen reageren ”raar” en negatief. Tijd om te gaan zoeken wat er dan is. Volgens mij kan echte groei ook niet anders gaan dan zo. We kunnen wel verlangen naar alleen maar licht, maar dan verkeren we in een illusie. De weg naar Hoger Licht gaat dwars door licht én donker heen.

Hier volgt een voorbeeld van zo’n proces van zeer kort geleden.

Bezoek. Ik pak mijn pen en schrijf op wat ze zegt:” Ik ben de Elfenkoningin van Europa, de Elf die je eerder gemeld heeft dat ik ben opgestaan. Ik ben één van jou persoonlijke begeleiders. Fantastisch dat je mij om hulp vraagt. Ik sta ter beschikking voor jou. Ik waak over je en begeleid je op jou weg samen met mijn menselijke broeder. Het is de bedoeling voor de komende tijd dat jij mensen de ogen opent, hen de deur laat zien van het magische rijk. Elk mensenwezen heeft daar toegang toe, het is niet exclusief voor de enkeling, maar ieder moet wel zelf door de deur  heen gaan. We staan nog aan het begin, velen weten dit nog niet. Aan jou de eer je broeders en zusters hierin de weg te wijzen. Mijn elfenzusters en ik ondersteunen je daarin. Je werkt in de tuinen (tuinreadingen) en contact met onze kleinere mede-wezens blijft zinvol, maar jij zult meer en meer hogere elfen ontmoeten, want dáár ligt jouw oorsprong, daar is jou thuis en dat weet je. Wij zijn zeer ijle wezens, elfen van een Hogere Orde, zeker je denkt nu aan een menselijke Orde, dat zijn onze menselijke zusters, maar eigenlijk is er geen wezenlijk onderscheid tussen Hogere Elf en Hogere Mens. Wij zijn allen Lichtwezens, één in zuiverheid, één in het dienen en eren van de Goddelijke Vrouw. Wij houden van jou, wij houden van jullie. Meer en meer gaan deuren open op aarde. Welkom in ons midden. Ja, je hoort bijna mijn naam, dat gaat goedkomen. Ons contact gaat frequenter en persoonlijker worden. Houd je zelf open, houd je frequentie hoog, het is goed wat je doet, nogmaals we houden van je, we beschermen je, we geven je vleugels, wij wijzen de weg naar huis, gegroet……..”

En dan de andere kant. Mijn ezel loopt heel lekker als we aan het wandelen zijn, maar kan ineens en heel irritant, boem stil gaan staan, gaat dan uit zijn aarding en wil niet verder, vooral irritant als dat op een druk punt is met verkeer. Dit doet hij al langer, maar ik ben het aardig zat en ik heb al hulp buiten mezelf geraadpleegd, echter geen oplossing gevonden. En ineens tijdens een wandeling zie ik het: aan de linker achterpoot van ezel Ravel hangt een trolletje. Het ziet er in eerste instantie onschuldig uit, maar bij nadere beschouwing is het echt een negatief kreng. Ongeveer 30 cm onder de grond volgt hij ons pad, legt zwarte draden aan onder de aarde en af en toe grijpt hij zijn kans en blokkeert de ezel, zijn manier om mijn weg, mijn vooruitgang te dwarsbomen. Gemeen vind ik het, om mijn onschuldige ezel te pakken om zo mijn weg te dwarsbomen. Nadat mijn ogen plotseling geopend zijn voor dit wezen zie ik hen ineens overal. Bllll… ik krijg het er benauwd van, van die dwarsliggers en tegenwerkers en ben een paar dagen (met dit mooie weer) verkouden en heel moe.

Als tegenwerkers gespot zijn verliezen ze hun functie. Dan kunnen ze geen vat meer op je hebben als je begrepen hebt wat ze je wilde zeggen en je bewust kiest voor hogere en lichtere energie. In mijn geval voelde ik dat er grote trauma’s achter zitten van hééél lang geleden, van oorlogen tussen elfen en akelige trollen, tussen lichtwezens en duisterwezens en dat de zwarte wezens toen ”gewonnen” hebben en de ijlere elfen, waaronder ik,  niet meer konden bestaan. Op zo’n pijnpunt kunnen zulke energien gaan ”feestvieren” en je in je greep houden, net zolang dat je er echt klaar voor bent om dit te doorzien en op te ruimen. Dus dank je wel, trol, voor de signalen die je gaf.

Om geen schrik aan te jagen, nu een afbeelding van een lief trolletje.

 

 

boshyacint

Elfenboodschap

Hieronder volgt een boodschap van de Elfenkoningin van Europa. Zoals je ziet is dit een boodschap van een jaar geleden. En zoals je ziet, moet ik soms midden in de nacht teksten neerschrijven omdat ik dan ineens bezoek heb.

Er gebeurde een aantal dingen waarom ik het nog niet eerder gepubliceerd heb. Ik moest zelf eerst moed verzamelen en ook uitzoeken of zulke teksten nu alleen voor mij bedoeld zijn of voor een ieder die het onder ogen krijgt. Ik had het al wel gedeeld met een beperkte groep mensen op een bijeenkomst waar we met een groepje contact legden met de elfen. En dat leverde voor mij een belangrijke en leerzame les op. Want als iemand anders iets doet met een door mij doorgekregen boodschap – en met dat ”iets” bedoel ik lezen, doorvertellen, er een gevoel of een mening over hebben, in de prullenbak gooien, of bedenk maar verder……- dan verandert de energie, want er wordt iets toegevoegd, iets uitgehaald, anders gekleurd etc.  en dat kwam even heel heftig bij me aan. Het komt nog heftiger aan als iemand naar aanleiding van een tekst iets doet met mij. Oh, jee, dat voelde zelfs als onderuithalen van mijn zuiverheid en dat doet pijn. Door dat goed te doorvoelen heb ik ervaren dat het nooit werkelijk kan gebeuren…. wat iemand ook doet met oorspronkelijke tekst, de Zuiverheid van de elf die het heeft doorgegeven blijft bestaan, altijd. Mijn intentie om een zuiver kanaal te staan blijft ook, zelfs als niemand dat ziet of als men mijn teksten in het vuur gooit of als iemand mij op een troon zet omdat ik zo goed kan channelen. Misschien ben ik nu theoretisch en vaag, maar ik wil het van een hoger perspectief bekijken dan een dader-slachtoffer-verhaal.

En bijzonder hierbij te vermelden is dat er nog een boodschap was, namelijk van de Elfenkoning. Er is een dame die ik een jaar geleden nog niet kende, zij heet Judith Moore. Twee maal per jaar ongeveer komt ze vanuit Amerika waar ze woont, naar Nederland en Belgie om met allemaal mensen licht- en energiewerk te doen. Ik heb een paar fantastische readingen van Judith gehad sinds ik haar ken. En Judith was vorig jaar met vriendinnen in Schotland en sprak daar een Elfenkoning. Ja, voor mij is dat inmiddels heel gewoon: ik kan aan de buurvrouw vragen: ”Heb je die gezamenlijke kennis onlangs nog gesproken?” Zo kun je ook spreken over  contacten met natuurwezens met anderen die ook vaak contact met hen hebben. Maar die Elfenkoning meldde dus aan Judith dat de Elfenkoningin weldra zou opstaan en zou spreken. In haar channeling kwam dezelfde soort tekst voor jkrdgbb, kryyhgykkkkrrrrrr, elfentaal, voor ons onverstaanbaar vanwege allemaal medeklinkers. Nou ja……. die boodschap van de Elfenkoningin kwam dus door via mij. Als zulk soort synchrone dingen voorkomen, dan weet je dat het ECHT klopt.

En als je je afvraagt of datgene wat de Elfenkoningin allemaal zegt, nu een jaar later, is uitgekomen, dan kan ik je vertellen dat dit proces in volle gang is. Hoe meer de aarde-energie in trilling stijgt, hoe meer elfen gaan opstaan. Dat voelt heel vreugdevol en feestelijk.

Reading elfen, 7 mei 2017, 2:30 uur

Ik ben ygdr..br..kr… (kan ik niet goed verstaan, allemaal medeklinkers…..)

Ik ben de elfenkoningin van Europa.

Vandaag breek ik uit mijn cocon.

Het is genoeg.

Ik open op zijn/haar tijd ook alle cocons van alle 11.111 elfen die hier onder de aarde liggen te wachten.

Wij zijn licht.

Wij zijn verbinding.

Wij staan op.

Wij rijzen op. Klaar voor onze taak.

Niemand houdt ons meer tegen.

We verspreiden ons licht vanaf hier waar ik nu ben over heel Europa.

Tot aan de noordpool

tot aan de Kaukasus

tot zuid-Spanje

en tot Ijsland

Door verspreiding van dit licht – eerst onderaards en straks als het veilig is dan gaat het ook bovenaards- gaat ieder mens, ieder wezen, zijn/haar vrouwelijk deel, zijn verbinding met de natuur, met de aardemoeder voelen: zijn/haar Heilig Vrouwelijk deel.

Dit is onze taak, wij zijn niet meer tegen te houden.

Nooit meer.

Dit is een Kosmisch Heilig Moment…. Ohm. Ohm, Ohhm

De heilige Natuur staat op, wij vertegenwoordigen dat.

Nederig aanvaarden wij onze taak,

eerst nog onzichtbaar

en als het alle wezens bereikt heeft

straks in de toekomst

gaan jullie ogen open

en worden wij fysiek zichtbaar.

Verheug je

Wij keren terug

Wij laten ons nooit meer wegjagen

Wij zijn een essentieel onderdeel van de Schepping

Jullie kunnen niet zonder ons

en wij niet zonder jullie.

Ik heb gesproken…

Amen.

Margo Huggers, 16 juni 2018

 

Delen mag, maar alleen als gehele blog.

 

boshyacint

De verhalen van mijn zelfgemaakte klankschalen

Hoe de liefde voor de klankschalen begon 

Er is iets raars aan de hand met me… ik snap het niet. Bij de yoga gebruikt de yogaleraar soms een klankschaal en ik vind het een vreselijke klank hebben. Aan het einde van de les doen we een meditatie en dan lig ik daar helemaal open op een matje en dan geeft hij toch een lel op dat ding.. om aan te geven dat de meditatie ten einde is… en bij mij veroorzaakt dat het dichtgaan van alle chakra’s in één klap.

Ergens bij een happening, -ik weet nu niet meer waar- speelt iemand op een serie klankschalen. Ik wil er zo snel mogelijk weg, voor mij is dit niet te harden hier, misselijk, onrustig, bijna moeten overgeven. En al die mensen liggen daar heerlijk en bijna met devotie te genieten. Onbegrijpelijk. Ik vraag het universum om hulp: ”Alsjeblieft, breng me bij iemand die me kan uitleggen, wat er is…. want dit is niet te harden, heb ik een klankschaaltrauma of zo?”

Via via kom ik bij Ton Akkermans en Carolina Schomper terecht. Ton en Carolina laten me hun schalen horen en ik vraag hen om eerst héél zachtjes te spelen. Tot mijn verbazing kan ik deze schalen wel aanhoren, ik vind ze zelfs mooi. Ton legt me uit dat er niets mis is met mij, wel met die schalen. Mijn gehoor is alleen uiterst scherp en gevoelig, ik ben ook muzikant (fagottiste) en heb daardoor getrainde oren voor harmonie. Later blijkt ook dat ik net als Ton ”schalen kan lezen” dat wil zeggen: kan voelen en waarnemen wie de schaal gemaakt heeft en in welke omstandigheden die persoon werkte en met welke emoties. En ik kan voelen wat er aan de hand is als een schaal wanklanken laat horen. Ik leerde dichtgeslagen klankschalen openen. Er zijn nog ontzettend veel oude en dichtgeslagen schalen in omloop, en al die energiën blijven rondcirkelen, ik zie soms een aankondiging van een klankschalengebeuren en dan voel ik bleh….., wegblijven daar. Maar daarover gaat dit stuk verder niet, over wat er allemaal niet in orde is. Soms komt er iemand voor een reading bij me langs met een schaaltje en dan zijn we verwonderd over wat er tevoorschijn komt na de reading en fine-tuning.

Dit is het verhaal van alle schalen die ik gemaakt heb, in de volgorde van maken, wat in totaal zo;n 10 jaar in beslag nam. Alle schalen hebben therapeutische werking en ik gebruik ze in zowel persoonlijke readingen/healingen als in de readingen voor tuinen en landschappen. Op de foto’s kun je niet zien hoe groot de schalen werkelijk zijn, ook de verhoudingen onderling kloppen niet doordat de afstand van fotograferen niet steeds gelijk was.

De persoonlijke zieleschaal

DSC00743

Mijn eerste schaal maak ik in penibele omstandigheden. Ik heb in mijn leven vaak bloedarmoede en nu heb ik een heel laag Hb. Op goede vrijdag wordt ik gebeld door de huisarts, er was bloed geprikt. ”Mevrouw, u moet direct naar het ziekenhuis komen, u kunt elk moment omvallen, u moet een bloedtransfusie, u heeft een Hb van 3.8.” Die bloedtransfusie weiger ik, een week ervoor heb ik nog een wandeling gemaakt van 25 km, dat ging prima, ja, inderdaad, ik ben wel moe, dat merk ik vooral als ik trappen op moet. Nu neem ik dus maar wel reguliere staalpillen, en ik besef dat ik heel rustig aan moet doen, neem een slaapzak mee om af en toe te kunnen rusten en ga drie dagen met pasen naar een workshop op een mooie plek in het bos mijn eerste schaal maken. Ik heb fors ijzertekort, werken op een smidse met ijzer zal me goed doen, is mijn gevoel.

Het is wel te merken dat ik weinig kracht in mijn lijf heb, met een kleine hamer en heel veel kleine zachte tikjes drijf ik mijn schaaltje. Het wordt niet diep, dat lukt niet. Ik vind het heerlijk om zo te werken. En ik zie dat elementenwezens mij helpen. De klank van dit schaaltje is diep en warm, ontroerend mooi.

Ongeveer 7 jaar later – mijn zieleschaal staat inmiddels tussen 6 andere schalen – hoor ik dat deze schaal niet meer goed is, hij klinkt zwiebelig en mengt niet meer met de anderen. “‘Dit heb ik nog nooit meegemaakt”, zegt klankschalenmeester Ton. Ik ben zó innerlijk gegroeid dat mijn schaal niet meer bij me past. Ik wijd er een weekend aan om hem uit te diepen, passend bij de grootsheid van mijn Hoger Zelf van dit moment.

Schaal voor de verbinding met de aarde

DSC00753

Mijn tweede schaal maak ik voor de aarde en voor ons als mens om ons met de aarde te kunnen verbinden. Vaak is het mooi om hier te zijn op deze planeet met prachtige schepsels, maar vaak voelt het ook als een diepe wanorde en voortdurend strijdtoneel, verre van harmonieus. Hier worstel ik best wel mee, op het moment dat ik deze schaal maak is nog niet zo bekend welke veranderingsprocessen allemaal gaande zijn en dat ik daar iets mee te maken heb. Nu in 2018 ben ik blij dat ik hier nu ben om dit ontzettend belangrijke en interessante, maar niet altijd leuke proces, mee te maken en mijn bijdrage daaraan te leveren.

De geheime schaal

DSC00752

Op zoek naar de allerhoogste zuiverheid, ik zoek zo veel, zo lang en zo vaak dat ik er aan voorbij loop. Deze keer niet.

Ik ben in Spanje voor een workshop van een week. Ik heb 2 schouders die vastzitten, mijn armen kan ik maar een heel klein beetje bewegen. Ik ben mijn baan kwijtgeraakt, ik heb nog geen nieuwe en ik voel me helemaal klem zitten. Ik word gecoached door een coach van een reintegratiebureau, maar die coach ”kletst maar wat’. Hij weet het ook helemaal niet en zaait alleen maar verwarring voor veel geld. Ik weet het niet meer, ik weet niet welke richting mijn leven op moet, ik weet niet meer wie me kan helpen en wie ik nog kan vertrouwen. In Spanje weet ik niet met welke intentie ik een schaal zal maken. Dus mijn intentie is een heel groot vraagteken.  God, help me maar, want ik weet het niet meer……….ik ben alleen, ik ben leeg.

Het wordt de allerzuiverste schaal die ik ooit gemaakt heb, zuiverder is er niet… De schaal maakt verbinding met alles en verleent aan alles een diepere betekenis. De schaal geeft antwoord op alle vragen. De schaal is het antwoord op mijn verlangen naar een hoger leven, de werking van de schaal ligt verborgen achter de zichtbare wereld.

De schaal heeft grote verbinding met het Christusbewustzijn. Ik heb een grote verbinding met Jezus, Christus en Maria Magdalena. Ik had meerdere malen een echt Christusvisioen en Hij stond echt voor me. Eenmaal voelde ik me wegzakken door vele bewustzijnslagen heen en zag ik een enorm groot kruis in de lucht hangen en daar hing een christusfiguur aan met grote holle ogen. Het hele gevaarte donderde naar beneden, de aarde scheurde open en ik hoorde deze woorden: ”Het is Nu tijd voor een levende Christus”. Ik ben gezegend dat ik zo;n goede amateurfagottiste ben dat ik heel vaak mee mocht spelen in grootse stukken van Bach zoals de Passies en de Hohe Messe, waardoor ik me diep kon verbinden met deze energievelden.

Ik bewaar en koester deze schaal zorgvuldig. Niemand mag erop spelen, zelfs niet aanraken…. en als ergens de energie niet zuiver is, dan maakt de klank van deze schaal alles meteen helder en klaar.

DSC00748

 

De reisbel

Nog even wat tijd over, tijdens een hele week schalen maken in Spanje. Een reisbel om mee te nemen op reis met mijn ezel, om aan het pakzadel te hangen. Om verstoorde energien onderweg te openen. Het werkt. De ezel voelt iets raars en staat stil, voor mij een signaal om te gaan voelen wat er is, ik ga niet helemaal de situatie readen en kijken wat er allemaal speelt, nee, alleen even de vraag het universum insturen, maak dit heel alsjeblieft, we willen erdoor en een klingel op de bel en we vervolgen onze reis.

 

 

De schaal voor de nieuwe aarde

DSC00751

Op een mooie plek in de Spaanse Pyreneën werk ik aan deze schaal. Ik begin met een voor mij vrij grote en ronde plaat messing. Het is fysiek hard werken. De plaat is al een beetje bol en moet in het vuur. Ik sta te draaien aan de blaasbalg om het vuur aan te wakkeren en heter te maken. Mijn gedachten gaan naar het vuur en naar de vuurwezens. Ik voel dat we samenwerken. Vuurkrachten hebben twee soorten krachten: scheppend en vernietigend. Ik kom de vernietigende kant heel hard tegen, want ik haal mijn schaal in wording uit het vuur en er zitten meerdere gaten in! Heftig en confronterend, terwijl ik aan het vuurstoken was gingen mijn gedachten uit naar de allesverterende krachten van vuur en kijk…….. ze laten me dat zien. Ik moet natuurlijk helemaal opnieuw beginnen, drie dagen werk voor niets, maar heb veel geleerd en begrepen over creeren en verwoesten. Beide krachten zitten in me en ik heb de keuze. Een nieuwe aarde kunnen we niet creëren als we in de dualiteit blijven, alleen als we kiezen tussen de krachten en energiën die uitstijgen boven het duale scheppen en vernietigen…. hoe heet dat? hoe voelt dat? Dat is nieuw, maar ergens zit het ook in onze herinnering van heel lang geleden en van leven in hogere dimensies.

 

De bel voor de bijen, hommels en wespenDSC00750

In Spanje, de workshop duurt een week, mijn schaal is klaar. Ik heb tijd over en maak nog een bel. Het is lekker weer en voorjaar, de zon schijnt, ik zie insecten vliegen van bloem naar bloem. Ik weet dat de bijen, hommels en wespen een belangrijke taak hebben en dat ze met uitsterven bedreigd worden. Dus ik maak een bel voor deze insecten. De klank is heel zacht, zoemend als de bijen.

 

 

 

De schaal van heelheid

DSC00756

Midden in de nacht, ik was ongeveer 30 en woonde in een zomerhuisje aan zee, stond er een man aan mijn bed. Nee, geen fysieke man, het was een verschijning, maar zó helder, het voelde meer waar dan de stoffelijke verschijningen die wij hier zijn. Ik zag zijn kleur ogen, zijn haar, zijn gezicht, zijn gestalte….Een hele mooie ervaring.

En ik maar zoeken in dit leven…… waar is hij toch? Wie is het toch? Soms komt er een leuke man en dan denk ik een tijdje dat ik hem gevonden heb, maar dan wordt het toch niks……  Als hij in fysieke vorm zal verschijnen, herken ik hem waarschijnlijk direct en zijn woorden niet nodig, en hij zal nu inmiddels grijs haar hebben gekregen, of een kaal hoofd. Ik kan soms verdrietig of boos worden dat hij er nog niet is en hem dat verwijten, maar ik besef ook dat ik me helemaal niet herinner op welk tijdstip we hebben afgesproken en hoe kan ik dan mijzelf of de ander verwijten dat ie te laat is?

Deze schaal is dus de schaal van innerlijke heelheid, man+vrouw, van compleet zijn in mezelf, ook al is er nu buiten me geen man, met wie ik mijn leven deel. Vaak is het fijn alleen te zijn, tijd voor mezelf en geen dagelijks gedoe om elkaar te bereiken, soms voelt het heel verdrietig en voel ik een gemis.

Tijdens het maken van de schaal heb ik heel goed de compleetheid gevoeld, de zoetheid van samen zijn. Deze schaal werkt genezend voor een verstoord evenwicht van mannelijk en vrouwelijke zieledelen in onszelf.

Het goudschaaltje, verbinding met het hart

DSC00747

Toen ik dit schaaltje maakte, waren er goudwezens aanwezig. Ik had ze nog nooit eerder gezien. Ze vertelden me dat ze zelf ook niet verwacht hadden dat ze mensen zouden ontmoeten die hen waar konden nemen. Ze kwamen nieuwsgierig kijken naar ons proces van het maken van de schalen en ze genoten ervan. De sfeer was veilig genoeg voor hen dat ze zich konden tonen aan ons en ze voegden hun energie toe aan de schaal. Met deze energie kun je je hart openen. Vanaf dit moment van werken aan deze schaal, kan ik een warme gloed voelen, een soort van vuurbal bij mijn hart. Soms is die ook weg, ik ben gelukkig een gewoon mens.

De schaal voor verbinding met de natuurwezens

DSC00755Als je dit kleine schaaltje hoort, dan wordt het gemakkelijker om je te herinneren dat we allemaal wezens om ons heen hebben die zorgen voor alle groeiprocessen, van de groei van de allerkleinste eencellige plant, tot aan de grootste walvissoort op aarde. Onnoemelijk vele soorten natuurwezens zijn er bij ons. Ook bij ons eigen lichaam om ervoor te zorgen dat ons prachtige fysieke lichaam, die wonderlijk levende machine goed kan draaien en kan herstellen bij ziekte. Dit schaaltje herstelt ons contact met die wereld van natuurwezens, of je ze nu kunt zien, kunt voelen of helemaal niet kunt waarnemen dat maakt niet uit. Ik maakte het schaaltje in een mooi herfstweekend, lekker in de zon op de heide vlakbij de bossen. Het was geen zwaar proces en geen zwoegen om dit schaaltje te maken, het was een wezens-feestje.

De schaal voor de vrouwelijke creatiekracht

DSC00754

Heftig proces. Bij mij is een cyste op een eierstok ontdekt, daardoor voel ik mijn verbinding met misbruik van mijn vrouwelijkheid. Ik moet naar een gynaecoloog en dat was afschuwelijk. Dit kom ik in dit leven vaker tegen: ik heb iets, waarvoor ik hulp nodig heb, ik kom bij iemand die ”oficieel” deskundig is op dat gebied en die helemaal niet helpt, maar de pijn  alleen maar erger maakt. De mannelijke gynaecoloog kijk ik recht in zijn ogen; hele koude, nare ogen vol haat kijken mij aan. Deze man houdt niet van vrouwen, hij minacht en veracht ze. Ik herken deze blik van eerder, ik herken deze blik ook van héél lang geleden, toen er misbruik werd gemaakt van mijn vrouwelijkheid en ik dat niet overleefde. Gruwelijk en walgelijk. Ik besluit nooit meer naar die docter te willen, de volgende keer een vrouwelijke voor mij. Een voorgestelde operatie kan ik voorkomen, de cyste verdwijnt vanzelf, ik eet een jaar nóg gezonder dan ik altijd al doe, ik neem natuurlijke middelen, ik mediteer op zuivere vrouwelijkheid. Ik heb mijn pijn gezien, begrepen, gevoeld en doorleefd. En ik maak een schaal voor de vrouwelijke creatiekracht. Ik genees mijzelf. Deze schaal kan ik inzetten contact te maken met je vrouwelijke creatiekracht, of je nu vrouw of man bent.

De gong 

Deze heb ik gemaakt als aanroeper en uitnodiging voor nieuwe nog niet ontdekte natuurwezens op aarde en misschien ook wel van buiten de aarde. Ik begon eigenlijk met een grote schaal, maar terwijl ik de eerste slagen met de hamer deed, voelde ik dat het een gong zou moeten worden. Als je een gong maakt ga je minder diep je gevoel in dan bij het maken van een schaal. Hoe dat werkt snap ik ook niet helemaal, maar het is zo. Het voelt alsof je meer fysiek met de materie bezig bent. En hij werkt, ik heb inderdaad wezens waargenomen waarvan ik het bestaan niet wist, zoals donkerbruine opruimwezens in de aarde, wonderlijke oceaanwezens, wezens van Venus, van Andromeda en enorm grote elfen.

DSC00749

De elfenbel

Een lieflijk klein belletje met een hele heldere hoge toon. Gemaakt om de energie van de elfen te voelen en zekerder te weten en te voelen dat ze bestaan. De herinnering aan de magische wereld. Voor de kleine elfen direct om ons heen en de grote tot zeer grote elfen die de leiding nemen over belangrijke ontwikkelingsprocessen en frequentieverhogingen van de aarde.

 

 

De schaal voor de ezelziel

Sinds 2009 wandel ik met ezels. Mensen zeggen tegenwoordig vaak: ”leef vanuit je hart.” Voor mij is wandelen met een ezel leven vanuit mijn hart: doen wat ik leuk en fijn vind, zonder me iets aan te trekken wat een ander daar nou van vindt.  Ezels stralen een zachte en toch sterke energie uit. Hun energie is pure Zijnskracht en zuivere liefde Het was niet zomaar dat Maria, Jozef en Jezus zich lieten begeleiden of dragen door een ezel! De ezel was aanwezig bij de geboorte van Jezus én de dood. Een ezel kan je leren zachter, liefdevoller maar toch krachtiger te worden. De ezel draagt werkelijk de Christusenergie. Ezels zijn ware meesters in onvoorwaardelijke liefde. Ze helpen alles wat nog-niet-liefde is te te helen. Alle ezels samen hebben een collectieve ziel, geleid door een hele grote ezelmoeder.

De schaal voor de ezelziel maak ik van titanium. Het is erg weerbarstig en heel taai spul. Hoezo? Ezel weerbarstig?…ezel taai?…. het klopt weer helemaal. Ik werk lang aan deze schaal en soms kom ik een paar uur helemaal niet vooruit (hé, dat had ik in het begin toen ik een ezel aan het trainen was ook wel eens………)

Deze schaal is nog niet klaar. Kort geleden heb ik ezelin Rosemunde erbij gekocht als maatje voor Ravel. Nu kunnen de mannelijke en vrouwelijke ezelenergie zich samenvoegen en zal de schaal binnenkort klaar zijn. Iedereen die moeite heeft de liefde, in elke vorm, welkom te heten in zijn leven, in te laten dalen tot in zijn/haar lichaam zal gebaat zijn bij de tonen van deze schaal.

De schaal voor de herinnering wie ik werkelijk ben: kristalbewustzijnswezen

De ezelschaal is nog niet klaar en ik ga weer meedoen met een workshop. Er ”moet” nu iets anders tussendoor. Ik schreef een boekje over natuurwezens met de titel “De zevende kristalvrouw”. Hoe dat nu kan weet ik echt niet, maar ik herinner me  een deell van wie ik werkelijk ben. Niet in details…. en ook niet hoe dat er nu compleet uitziet. En ik weet niet eens meer sinds wanneer ik dit weet, ineens was het in mijn bewustzijn en het lukt nooit om dit weer kwijt te raken, het is een herinnering aan mijn Hoger Zelf, ik ben in werkelijkheid véél groter, veel ijler, véél grootser, volmaakter, indrukwekkend. En ik ben natuurlijk ook een gewoon mens met gedachten, emoties, gepieker en dagelijkse strubbelingen. Ik maak deze schaal met vreugde en het gaat heel gemakkelijk, het metaal lijkt wel boter, het buigt soepel. Tweemaal word ik ineens heel boos. De eerste keer omdat ik besef dat ik altijd al wist wie ik ben, en dat ik dat kwijt moest raken en een hele lange weg van 10 duizenden jaren of meer en vele levens moest gaan, om me het nu weer langzaamaan beginnen te herinneren en voorzichtig aan weer begin te leven met misschien maar een zoveelmiljoenste deeltje. In mijn menselijk begrip voelt dat als een enorm zinloos gebeuren. Ik gooi mijn schaal weg, dat lucht op, hij belandt in de bosjcbschaaltje3es, ik pak hem op en ga door met werken. De tweede keer dat ik hem weggooi is nadat ik pijnlijk op mijn duim heb geslagen met de hamer. Even een herinnering aan het feit dat ik ook een lichaam heb dat pijn kan doen.

Als de schaal klaar is komt er een hele mooie heldere toon uit, die ver draagt en lang aanhoudt. Een herinnering aan de Crystalline beings, mijn zielenfamilie. De schaal is gemaakt met de intentie de verbinding met wie we werkelijk zijn in de wereld te zetten. Ik leer geen controle te willen houden over deze energie, niemand kan deze verbinding afpakken. Het voelen van wie ik werkelijk  ben, brengt me bij een enorme stilte. Stilte met hoofdletter. Die verbinding en die Stilte kan ik delen en word nooit minder. En ik deel dit niet eens bewust uit. Zijn = delen.

Slot

Met dank aan klankschalensmid Ton en zijn vrouw Carolina voor jullie creatie om deze energiën in de materie te kunnen creëren, voor de technische ondersteuning en jullie liefdevolle aanwezigheid bij dit gehele proces. Ik ben er zelf nogal stil en confuus van, nu dit verhaal klaar is en op schrift staat. Ik vind het zelf indrukwekkend… we leven nu in een bijzondere tijd en menselijke ontwikkeling gaat snel en intens.. daar ben ik zeer dankbaar voor dit te mogen meemaken en daar deel van uit te maken.

Voor healing en reading met en zonder de schalen kijk je hier: http://boshyacint.nl

En voor prachtige ezeltochten: http://margometezel.nl

Margo Huggers, 08-02-2018

boshyacint

Bericht van een kristalvrouw

Veel schroom heb ik om deze blog te beginnen. Dat heeft alles te maken met misbruik in het verleden van onze intuitieve kennis die velen van ons  ”bezitten”. Maar nu wil die kennis doorbreken. Meer dan 10-duizenden jaren lang mocht de kennis van de natuurwezens en de wijsheid van het Heilig Vrouwelijke er niet zijn. En gelukkig begint dat nu te veranderen. Maar we dragen ook het trauma in ons, zowel vrouwen als mannen, dat onze wijsheid vele levens lang niet gehoord en niet gezien mocht worden, dat we een slot hadden op de keel om vooral niet te spreken. Misschien deelden we het alleen achter gesloten deuren bij geheime genootschappen en dan met de boodschap erbij deze kennis niet verder te brengen en binnen de deuren van een klooster of gemeenschap te houden. Dus we zijn ontzettend goed geworden in binnenhouden van informatie omdat het niet veilig was. We zijn zo goed geworden daarin, dat we zelf vaak niet eens meer bij die kennis kunnen komen, dat we lange wegen moeten afleggen, onze persoonlijkheid moeten afpellen, onszelf moeten helen, voordat het lukt om met je eigen diepste binnenste en alle onstoffelijke wezens om ons heen te communiceren.

En ook in dit leven heb ik nog ervaren dat mijn wijsheid of informatie niet welkom was, ik ben zelfs een paar maal weggestuurd bij ”spirituele” opleidingen en groepen. Of ik had toch het lef iets te delen en ego’s gingen er mee vandoor. Dat zijn pijnlijke herinneringen en daar ben ik heel sterk van geworden en daardoor heb ik oude wonden kunnen genezen. Ook heeft delen van mijn info consequenties. Als ik nu solliciteer op een milieubaan dan gaat men op internet kijken en ontdekt men mijn boek en dan is de vraag of dat nog wel matched met de functie-eisen. Ik aanvaard ze, die conseqenties, ik kan niet anders. Mijn eigen Ziel geweld aandoen, is helemaal klaar. En ik ben juist hier op aarde om mijn kennis te delen, zoals zovelen in deze spannende tijden.

Dus vanaf vandaag zal ik af en toe bloggen…. het vervolg op mijn boek De zevende kristalvrouw. De blogs mogen wel in hun geheel gedeeld worden, met mijn naam eronder maar er mag niks aan veranderd worden.

 

6de kristalvrouw 18-2-2017

Lieve kristalzuster,

Wat een ontwikkelingen ineens. Je hebt me lang niet gesproken. Geeft niks. De boodschap uit je boek moest landen bij jou en bij mensen die het lezen. Dank dat je het gepubliceerd hebt en ons bestaan van de kristalvrouwen openbaar hebt gemaakt. We kwamen toen even op bezoek voor je boek en daarna bleven we toch weer verborgen in onze eigen omgeving. We trokken ons terug om informatie te verzamelen.

Nu is het de tijd om meer tevoorschijn te komen met meer diepere en ook praktisch toepasbare kennis. Jij voelt nu een enorme download in je lichaam, druk op al je cellen, dat is de indaling van hogere kristallijne energie in je lichaam. Je bent er klaar voor om helemaal 7de kristalvrouw te zijn, gefeliciteerd. Bevestiging was daarvoor nodig. Je bent een mens en gelooft jezelf soms niet, dat nemen we je niet kwalijk. Jouw intuïtieve kennis is lang niet altijd welkom bij vele mensen en dat geeft twijfel bij jou. Langzaam zullen deuren open gaan. Een deel van de mensen is klaar hogere kristalenergie te ontvangen en terug te keren naar leven vanuit het hart in verbinding met de bron, alle wezens en elkaar. Een ander deel van de mensen gaat zich verzetten, dat zie je al gebeuren. Blijf in je eigen kristalenergie en trek je niks aan van al die ‘’oorlog’’ om je heen, kijk er naar en doe er dan verder niets mee.

Ga mediteren. Ik leid jullie de grotten in van de hogere kristalwezens, haal daar meer zielen-informatie op, haal het naar je lichaam en je bewustzijn, integreer het . Doe dit met liefde en met vreugde. Verwacht niets en ontvang…….

Jullie versplinterde kristallijne lichamen worden geheeld de komende tijd. Geniet daarvan, de tijd is rijp. Jullie hebben zo hard gewerkt. Wij staan achter jullie, wij genieten hiervan, wij zien jullie op aarde rondwandelen in veel te kleine lichamen, voel dat dit slechts tijdelijk is en dat dit lichaam niet je grens is. Ervaar de grootsheid van dit alles met vreugde.

Eerder deed ik mezelf aan je voor als een Peru-vrouwtje, ja, zo was ik in een incarnatie, mijn werkelijke gedaante is groot kristallijn, nu kun je dat zien. Mijn woongebied is onder Machu Pichu, onder de aarde in grote kristalgrotten. Vanuit die grotten lopen lichtgevende gangen en in een flits ben je zo bij de Maya tempels en de grotten daaronder. Ik ken de kristalwezens die daar leven ook, ik ken hen, ze zijn nog groter… We zijn één, we zijn familie. Door middel van lichtflitsen, trillingen en geluid, jullie zouden het ‘’gehum’’ noemen, wisselen we informatie uit, die gaat continu heen en weer, in flitsen van secondes. Eigenlijk lijkt het wel op de sonar van walvissen.. die ons ook kennen overigens. Wij zijn het ook, die de frequentie van de aarde hoog houden en steeds hoger maken… wij zijn het die oude informatie bewaard hebben en nu weer beschikbaar maken voor daarvoor gevoelige zielen. Wij kennen geen tijd, alleen eeuwigheid, wij kennen alleen licht, wij kennen alleen stilte.. alleen zuiverheid.. alleen eenheid….

Gegroet, 6de kristalvrouw

Margo Huggers, 11-12-2017

 

boshyacint

Hallo wereld.

Berichten volgen binnenkort.

groet, Margo

boshyacint